Over De Fuus
Dit ben ik
Ik ben Kim Baudewijns-Rats en ik woon met mijn man en 3 kinderen in Weert. Eigenlijk tussen Weert en Altweerterheide in. En dus ook tussen de weilanden, akkers en een enkele boerderij.
Wij hebben een moestuin en kippen, maar (helaas) geen koeien. Daarom haal ik de melk bij Boer Jakob uit Nederweert.
De oorsprong van de naam 'De Fuus'
De naam ‘De Fuus’ is een eerbetoon aan een stukje Limburgse geschiedenis.
Het is de historische benaming voor een lokale, kleinschalige zuivelfabriek of melkinrichting, die vaak rond 1900 ontstond. Boeren brachten hier hun melk naartoe voor verwerking tot boter en karnemelk.
De term ‘Fuus’ zelf, is een verbastering van het woord 'centrifuge', waarmee de room gescheiden wordt van de magere melk.
Mijn verhaal
Zolang ik me kan herinneren ben ik gek op kaas en zuivel. Volgens mijn familie en vrienden ben ik veel meer dan 'gek' op kaas en zuivel. Volgens hen kan het eigenlijk niet anders dan dat ik bestá uit kaas en dat er melk door mijn aderen stroomt.
Ik herinner me heel goed, dat een vriendinnetje en ik (toen we rond de 10/11 jaar oud waren), regelmatig bij een boer in de buurt gingen helpen. Of die boer daar ook echt mee geholpen was, is natuurlijk de vraag.
Maar wij gingen daarna vol trots met ons loon, een veel te volle emmer melk, naar huis. Ik met de emmer in de hand bij haar achterop de fiets. Waar we, zo jong als we waren, gingen experimenteren in de keuken.
Meestal werd het 'feta'. Maar ook wel eens zelfbedachte kaas in zelfgemaakte kaasvormpjes van plastic bakjes. Die we vervolgens pekelden in zelfgemaakte pekel en lieten rijpen in de kelder.
En ja, reken maar dat we alles opaten!
Mijn liefde voor kaas en zuivel werd nog véél groter toen ik van mijn 13de tot mijn 18de in de zomervakantie vakantiewerk deed op een boerderij met kaasmakerij.
De kaasmaker daar verstond zijn vak als geen ander. Maar belangrijker nog: hij had echt liefde voor het ambacht van kaas maken. Als ik daar aan het werk was dacht ik regelmatig: dit is wat ik later wil gaan doen!!
De afgelopen jaren lag er bij mij in de kelder en koelkast altijd wel één of ander zelfgemaakt kaasje te rijpen, was er kwark aan het uitlekken in de keuken of yoghurt aan het rijpen in de dekenkist.
Gelukkig zijn mijn man en oudste kinderen zeer gewillige slachtoffers om van alles te proeven en te eten. (De jongste niet, die lust behalve slagroom en gesmolten kaas helemaal geen zuivel.....ik snap er niets van.)
Ondanks dat ik in mijn vrije tijd altijd met zuivel bezig was, realiseerde ik me een tijdje geleden dat ik mijn betaalde werk al een aantal jaar deed -weliswaar vanuit idealisme- vanachter een bureau en een laptop. Terwijl ik eigenlijk veel meer een ‘doener’ ben.
Toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en heb besloten om van mijn passie mijn werk te maken.